تمام درد من این است ..... که دردم را نمیفهمی

چگونه گرم خواهی بود؟!..... چو سردم را نمیفهمی

من از باران تو از صحرا.....زبانم را نمیخوانی

تو از بس فکر گلهایی.....خزانم را نمیخوانی

در این شبها چه میجویم....چه میخواهم نمیدانی

نقاب فهم خود بردار.....که میدانم نمیدانی

مگو با تندی تلخند.....نگو:((غم را تو میخوانی))

که غم مهمان نا خواندست....به وقت عصر بارانی





**ماتیلدا(رثان)**